Niedźwiedź Brunatny
W żadnym razie nie należy go mylić z pluszowym misiem-maskotką, słodką przytulanką z dziecięcego pokoju, ani z apatycznym pensjonariuszem ogrodu zoologicznego, ani reszcie z pociesznym, wytresowanym aktorem występującym w każdym cyrku. Bo to jest wielki, dziko żyjący i ważący blisko pół tony niedźwiedź brunatny- niekoronowany władca naszych lasów, który jednym uderzeniem łapy potrafi zgruchotać kręgosłup sarnie. Nie robi tego często, to prawda, gdyż jest masywnym i dość niezdarnym, i dlatego szybkonogie jelenie stanowią nikły procent jego pożywienia. A jednak kiedy ,,król puszczy" naciera (nigdy nie bawi się w kluczenie, zawsze atakuje frontalnie), to na krótkich dystansach osiąga całkiem przyzwoitą prędkość- zupełnie wystarczającą, aby dopaść bydło, owce i konie przebywające na zamkniętych pastwiskach. Jak jednak powszechnie wiadomo, niedźwiedź brunatny nie jest wyspecjalizowanym drapieżcą, lecz raczej wygodnym wszystkożercą, a lista przyjmowanych posiłków wydaje się być nieskończenie długa. Niedźwiedź brunatny zapada w okresie zimowym w sen, z którego przebudza się wiosną. Dlatego potrzebuję bardzo dużo zapasów tłuszczowych. Jest niebezpiecznym zwierzęciem dla człowieka.